Roger de Vlaeminck

Beetje bij beetje dwong Roger de Vlaeminck bewondering af door zijn herhaaldelijke successen tijdens Parijs-Roubaix, waarbij hij vier overwinningen behaalde, of zijn vruchtbare geluksweek in oktober 1976, toen hij drie successen behaalde in zes dagen: de Ronde van Emilia, de Coppa Agostoni en de Ronde van Lombardije. Tegelijkertijd vernederde hij zijn bond, die hem had uitgesloten van het wereldkampioenschap in Ostuni.Een discutabele wraak van de bestuurders die het hem niet vergaven dat hij zes maanden eerder had geweigerd om zijn wereldtitel veldrijden te verdedigen. Dankzij deze specialiteit had de zwaarmoedige Vlaming met soepel en elegant silhouet een duivelse behendigheid verworven waardoor hij zich even goed op zijn gemak voelde op de glibberige wegen van Parijs-Roubaix als bij de eindstreep van de etappe, waar hij zich kon meten met Freddy Maertens, voor wie hij een onvermurwbare tegenstander was. Lees verder...

radochla | 20-06-2006 | 15:41 | Link | Reacties (0)

Erik Dekker

In zijn eerste rondgangen door Frankrijk kon Erik Dekker bepaald geen potten breken. Goede renner, harde werker, leuke vent voor de camera, maar geen enkele ereplaats. Een renner voor de bus met soms een uitschieter in de tijdrit, zoals zijn opmerkelijke vijfde plaats bij de slottijdrit van de Tour' 97. Lees verder...

radochla | 04-01-2006 | 14:51 | Link | Reacties (0)

Djamolidine Abdoujaparov

Het schijnt dat de letterlijke betekenis van zijn voornaam 'mooi gezicht' luidt. De werkelijkheid is anders, maar toch. De kop (want dat is het) van Djamolidine Abdoujaparov is langgerekt, er staan kolen van ogen in en hij heeft een gebit in zijn kin staan waar je blikjes mee kunt openen. Lees verder...

radochla | 04-01-2006 | 14:44 | Link | Reacties (0)

Joachim Agostinho

Dertien maal de Tour gereden, altijd bescheiden gebleven, vier etappes gewonnen, wel eens een beetje (hoewel, een beetje?) uit de pot van de verboden middelen gesnoept, maar wel altijd een heer. Hij was soldaat geweest in Afrika en had mensen neergeschoten; dat was de roem die Joachim Agostinho vooruitsnelde toen hij naar de Tour kwam. Interviews met de Portugees waren juweeltjes. Lees verder...

radochla | 04-01-2006 | 14:44 | Link | Reacties (0)

Raoul Alcala-Gallegos

De enige renner die op de rampendag dat de PDM-ploeg de Tour de France in 1991 verliet nog wel wilde doorrijden, was Raoul Alcala (zijn tweede achternaam werd nooit gebruikt in het peloton). De Mexicaan, die dezelfde Intralipidkuur ondergaan had als zijn acht ploeggenoten, had een dermate sterk gestel dat hij zich, in tegenstelling tot alle anderen, niet ziek, zwak en misselijk voelde. Erik Breukink grapte: 'Als je ook zag wat die at! Hoe scherper hoe beter, bij hem ging alles erin, wat eetbaar was nam hij, terwijl wij toch wel op moesten passen voor bepaalde dingen. Alcala nooit, die at alles.' Lees verder...

radochla | 04-01-2006 | 14:43 | Link | Reacties (0)